{"id":18449,"date":"2015-01-21T16:33:11","date_gmt":"2015-01-21T21:33:11","guid":{"rendered":"https:\/\/nche.com\/?p=18449"},"modified":"2021-02-01T15:15:36","modified_gmt":"2021-02-01T20:15:36","slug":"homeschooling-for-life","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/nche.com\/nl\/homeschooling-for-life\/","title":{"rendered":"Thuisonderwijs voor het leven"},"content":{"rendered":"<p>[et_pb_section fb_built=&#8221;1&#8243; _builder_version=&#8221;3.22&#8243;][et_pb_row column_structure=&#8221;2_3,1_3&#8243; _builder_version=&#8221;3.25&#8243; background_size=&#8221;initial&#8221; background_position=&#8221;top_left&#8221; background_repeat=&#8221;repeat&#8221;][et_pb_column type=&#8221;2_3&#8243; _builder_version=&#8221;3.25&#8243; custom_padding=&#8221;|||&#8221; custom_padding__hover=&#8221;|||&#8221;][et_pb_text _builder_version=&#8221;4.6.6&#8243; hover_enabled=&#8221;0&#8243; sticky_enabled=&#8221;0&#8243;]<\/p>\n<div class=\"field field-name-field-article-pub-date field-type-date field-label-hidden\">\n<div class=\"field-items\">\n<div class=\"field-item even\"><span class=\"date-display-single\">21 Jan 2015<\/span><\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<div class=\"field field-name-body field-type-text-with-summary field-label-hidden\">\n<div class=\"field-items\">\n<div class=\"field-item even\">\n<p>\u201cThis feels\u00a0<em>just<\/em>\u00a0like what I\u2019ve done all my life!\u201d wailed my eighteen-year-old son. He was working on an assignment for an online college history course that he was taking the fall after high school graduation.<\/p>\n<p>I could only sigh and pray for God to give me some words to encourage this disgruntled young man sitting before me.<\/p>\n<p>\u201cWell, yes, I can see it may look similar to homeschooling\u2014but it isn\u2019t. It is college, and you are accomplishing work that will earn you a degree. And it is only for this year. Next year you get to\u00a0<strong><em>go<\/em><\/strong>\u00a0to school, but you know you can\u2019t afford it yet, and God will bless your efforts here. This is just a season, a stepping stone, to what is next in your life. It will be worth the wait and the work here. You\u2019ll see.\u201d<\/p>\n<p>\u201cI just feel like I\u2019m\u00a0<em>always<\/em>\u00a0waiting, working and wasting my time and life somehow\u2014I just want\u00a0<em>out<\/em>! I just want to feel like I\u2019m living\u00a0<em>life<\/em>! It feels like no matter what I\u2019ve done, I\u2019m not going anywhere\u2026,\u201d and his voice trailed off in his frustration.<\/p>\n<p>Seasons. Stepping stones. Waiting. Working.<\/p>\n<p>I knew how my son felt. I could remember so many years of homeschooling him, and my other children, and thinking I was getting nowhere. The time seemed to stretch endlessly in front of me with no real promise of success for my efforts.<\/p>\n<p>The laundry was never done. The daily grind of math and reading bled from one day to the next with no real apparent change in ability. We confronted the same multiplication tables, the same vowels and consonants, the same parts of speech. Nothing seemed to ever change.<\/p>\n<p>These are the ways of life. This is the homeschool life. There have been many despairing moments in this life when I have cried out to God just as my son cried out to me\u2014wondering if I would\u00a0<em>ever<\/em>\u00a0see the fruits of my labor. Could all this mundane monotony bring about the amazing, eternal, supernatural outcomes I had so hoped and believed it would? Sometimes I just wanted out. Sometimes in the midst of the next diaper change and the next sink of dishes, I just wanted to feel like I was living life. There were many days I felt like I was going nowhere and getting nothing of lasting value done.<\/p>\n<p>But then God would answer me in my cries of despair. He whispered a deeper truth to me than my circumstances were shouting.<\/p>\n<p>It matters. Those precious little people that He entrusted to me are worth it. The value is there\u2014in them and in me.\u00a0<em>In Him!<\/em>\u00a0I would rise with the early rising of that eastern sun, and I would read from the ancient history book that was unchanging but somehow breathed life change into my heart. It was alive and reading it made me alive also. The truth of the Word permeated into the depths of my heart and mind and spoke fresh hope. The light would pierce the darkness of my despair as the sun broke fresh mercy onto this anointed day of grace. I would find my joy in Jesus and His finished work on the cross. I found my strength there. I found the love and purpose God had for me, and I believed He was going to finish His work in me\u2014and my children.<\/p>\n<p>Another day would come and go in grace, in love for the ones God placed in my life, in hope for the future generations that would come after them, in joy knowing that eternity was set into my heart and theirs. I set my face towards the prize in Christ Jesus calling me homeward, and I learned God was good. Grace was enough. Life was abundant.<\/p>\n<p>I had no way of expressing that lifetime of truth into my son\u2019s moment of despair, but I didn\u2019t need to. Where I had spent a life teaching him, God had been teaching me. I knew God wasn\u2019t done with him yet. Just as God had gently led me and proven faithful to me, He would do so for my son. And this schooling that we had both undergone was going to continue\u2014no matter the season. His Word and promises were true, and the waiting and the working were worth it. This lifetime of learning to live was worth it. The love and grace poured out from heaven into our hearts was worth it.<\/p>\n<p>Seeing my son there, finished with homeschooling, full of energy and hope for a future he couldn\u2019t yet grasp, I was able to see the fulfillment of all my toil and time invested. And just as God could see beyond my limited scope of vision in that earlier season of my own life, I could see beyond this stepping stone for my son. Life was here and now, and yet, the unseen that stretched out before him was full of abundance and promise.<\/p>\n<p>I took his Bible from under the history book on the desk and gently laid it across the computer keyboard in front of him.<\/p>\n<p>\u201cThis is the history book you need to study from, I think,\u201d I smiled encouragingly and left him to his studies, knowing his Teacher would not fail to instruct him well.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<div class=\"field field-name-field-article-author field-type-node-reference field-label-hidden\">\n<div class=\"field-items\">\n<div class=\"field-item even\">\n<div id=\"node-944\" class=\"node node-bio-profile contextual-links-region clearfix\">\n<div class=\"content clearfix\">\n<div class=\"field field-name-field-author-head-shot field-type-image field-label-hidden\">\n<div class=\"field-items\"><img data-recalc-dims=\"1\" loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"wp-image-20680 size-full alignleft\" src=\"https:\/\/i0.wp.com\/nche.com\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/c-Barnett-Katherine.jpg?resize=80%2C100&#038;ssl=1\" alt=\"\" width=\"80\" height=\"100\" \/><\/p>\n<div class=\"field-item even\">\u00a0<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<div class=\"field field-name-body field-type-text-with-summary field-label-hidden\">\n<div class=\"field-items\">\n<div class=\"field-item even\">\n<p><strong><em>Katherine Barnett\u00a0<\/em><\/strong><em>has been married to her husband Sam and his military career for over twenty-four years. They have nine children, currently homeschooling seven, and have been homeschooling for fifteen years. Their oldest son, twenty-two, is preparing for seminary, and their youngest son, four, is working hard at learning his alphabet. She is co-author of the book\u00a0<\/em>The Warrior&#8217;s Bride: Biblical Strategies to Help the Military Spouse Thrive.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<p>\u200b<\/p>\n<p>[\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=&#8221;1_3&#8243; _builder_version=&#8221;3.25&#8243; custom_padding=&#8221;|||&#8221; custom_padding__hover=&#8221;|||&#8221;][et_pb_sidebar area=&#8221;et_pb_widget_area_18&#8243; admin_label=&#8221;GREENHOUSE Sidebar&#8221; _builder_version=&#8221;4.6.6&#8243; global_module=&#8221;19006&#8243;]<\/p>\n<p>\n&nbsp;<\/p>\n<p>[\/et_pb_sidebar][\/et_pb_column][\/et_pb_row][\/et_pb_section]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>21 januari 2015 \u201cDit voelt precies als wat ik mijn hele leven heb gedaan!\u201d jammerde mijn achttienjarige zoon. Hij werkte aan een opdracht voor een online geschiedeniscursus op de universiteit die hij in de herfst volgde nadat hij de middelbare school had afgerond. Ik kon alleen maar zuchten en tot God bidden om mij enkele woorden te geven om deze ontevreden jongeman die voor mij zat, te bemoedigen. &#039;Nou, ja, ik zie dat het op thuisonderwijs lijkt, maar dat is het niet. Het is een universiteit en je verricht werk waarmee je een diploma kunt behalen. En het is alleen voor dit jaar. Volgend jaar mag je naar school, maar je weet dat je het nog niet kunt betalen, en God zal je inspanningen hier zegenen. Dit is slechts een seizoen, een opstap naar de volgende stap in je leven. Het zal het wachten en het werk hier waard zijn. Je zult het zien.&quot; \u201cIk heb gewoon het gevoel dat ik altijd aan het wachten ben, aan het werk ben en op de een of andere manier mijn tijd en leven verspil \u2013 ik wil gewoon weg! Ik wil gewoon het gevoel hebben dat ik leef! Het voelt alsof wat ik ook heb gedaan, ik nergens heen ga...&#039;, en zijn stem stierf weg van frustratie. Seizoenen. Stapstenen. Aan het wachten. Werken. Ik wist hoe mijn zoon zich voelde. Ik kon me zoveel jaren herinneren dat ik hem en mijn andere kinderen thuisonderwijs had gegeven, en dat ik dacht dat ik nergens kwam. De tijd leek zich eindeloos voor mij uit te strekken zonder echte belofte van succes voor mijn inspanningen. De was is nooit gedaan. De dagelijkse sleur van rekenen en lezen bloedde van de ene op de andere dag, zonder echte duidelijke verandering in vaardigheden. We werden geconfronteerd met dezelfde tafels van vermenigvuldiging, dezelfde klinkers en medeklinkers, dezelfde woordsoorten. Niets leek ooit te veranderen. Dit zijn de manieren van leven. Dit is het thuisschoolleven. Er zijn veel wanhopige momenten in dit leven geweest waarin ik tot God heb geroepen, net zoals mijn zoon tot mij riep, waarbij ik me afvroeg of ik ooit de vruchten van mijn arbeid zou zien. Zou al deze alledaagse eentonigheid de verbazingwekkende, eeuwige, bovennatuurlijke uitkomsten tot stand kunnen brengen waarop ik zo had gehoopt en geloofde? Soms wilde ik gewoon weg. Soms, midden in de volgende luierwissel en de volgende afwas, wilde ik gewoon het gevoel hebben dat ik leefde. Er waren veel dagen dat ik het gevoel had dat ik nergens heen ging en niets van blijvende waarde gedaan kreeg. Maar dan zou God mij antwoorden in mijn wanhoopskreten. Hij fluisterde mij een diepere waarheid toe dan mijn omstandigheden schreeuwden. Het is belangrijk. Die dierbare kleine mensen die Hij mij heeft toevertrouwd, zijn het waard. De waarde is er \u2013 in hen en in mij. In hem! Ik zou opstaan \u200b\u200bmet de vroege opkomst van die oostelijke zon, en ik zou lezen uit het oude geschiedenisboek dat onveranderlijk was maar op de een of andere manier levensverandering in mijn hart blies. Het leefde en door het te lezen, leefde ik ook. De waarheid van het Woord drong door tot in de diepten van mijn hart en geest en sprak nieuwe hoop uit. Het licht zou de duisternis van mijn wanhoop doorboren terwijl de zon nieuwe genade uitstraalde op deze gezalfde dag van genade. Ik zou mijn vreugde vinden in Jezus en Zijn volbrachte werk aan het kruis. Daar heb ik mijn kracht gevonden. Ik ontdekte de liefde en het doel dat God voor mij had, en ik geloofde dat Hij Zijn werk in mij en mijn kinderen zou voltooien. Er zou weer een dag komen en gaan in genade, in liefde voor degenen die God in mijn leven plaatste, in hoop voor de toekomstige generaties die na hen zouden komen, in vreugde wetende dat de eeuwigheid in mijn hart en dat van hen was geplaatst. Ik richtte mijn gezicht op de prijs in Christus Jezus die mij naar huis riep, en ik ontdekte dat God goed was. Genade was genoeg. Het leven was overvloedig. Ik kon die levenslange waarheid niet uitdrukken in het moment van wanhoop van mijn zoon, maar dat was ook niet nodig. Waar ik een leven lang hem had onderwezen, had God mij onderwezen. Ik wist dat God nog niet klaar met hem was. Net zoals God mij zachtjes had geleid en mij trouw was gebleken, zou Hij dat ook voor mijn zoon doen. En deze scholing die we allebei hadden gevolgd, zou doorgaan \u2013 ongeacht het seizoen. Zijn Woord en beloften waren waar, en het wachten en het werken waren het waard. Dit leven van leren leven was het waard. De liefde en genade die vanuit de hemel in onze harten werden uitgestort, waren het waard. Toen ik mijn zoon daar zag, klaar met thuisonderwijs, vol energie en hoop op een toekomst die hij nog niet kon bevatten, kon ik de vervulling zien van al mijn zwoegen en ge\u00efnvesteerde tijd. En net zoals God in dat eerdere seizoen van mijn eigen leven verder kon kijken dan mijn beperkte gezichtsveld, kon ik verder kijken dan deze opstap voor mijn zoon. Het leven was hier en nu, en toch was het onzichtbare dat zich voor hem uitstrekte vol overvloed en belofte. Ik pakte zijn Bijbel onder het geschiedenisboek op het bureau vandaan en legde hem voorzichtig voor hem op het toetsenbord van de computer. \u2018Dit is het geschiedenisboek waaruit je moet studeren, denk ik,\u2019 glimlachte ik bemoedigend en liet hem aan zijn studie over, wetende dat zijn leraar hem zeker goede instructies zou geven.   Katherine Barnett is al meer dan vierentwintig jaar getrouwd met haar man Sam en zijn militaire carri\u00e8re. Ze hebben negen kinderen, waarvan er momenteel zeven thuisonderwijs krijgen, en geven al vijftien jaar thuisonderwijs. Hun oudste zoon, twee\u00ebntwintig, bereidt zich voor op het seminarie, en hun jongste zoon, vier, werkt hard aan het leren van zijn alfabet. Ze is co-auteur van het boek The Warrior&#039;s Bride: Biblical Strategies to Help the Military Spouse Thrive. \u200b &nbsp;<\/p>","protected":false},"author":4,"featured_media":18453,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","_monsterinsights_skip_tracking":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_wpcom_ai_launchpad_first_post":false,"_jetpack_hide_featured_image":false,"_jetpack_featured_image_duplicate_dismissed":0,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_post_was_ever_published":false,"_members_access_role":[],"_members_access_error":""},"categories":[176,14],"tags":[16,19,23],"class_list":["post-18449","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-winter-2015","category-greenhouse","tag-encouragement","tag-biblical-principles","tag-faith"],"acf":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/pgvs5H-4Nz","jetpack_featured_media_url":"https:\/\/i0.wp.com\/nche.com\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/Homeschooling-for-life-Image1000.jpg?fit=1000%2C381&ssl=1","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/nche.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18449","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/nche.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/nche.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nche.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nche.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=18449"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/nche.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18449\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":20681,"href":"https:\/\/nche.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18449\/revisions\/20681"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nche.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/18453"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/nche.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18449"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/nche.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=18449"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/nche.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=18449"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}