In mei hield NCHE zijn dertigste jaarlijkse conferentie in Winston-Salem. Terwijl ik dit schrijf, ben ik nog steeds aan het bijkomen van de wervelwind van de ervaring. De conferentie is de hoeksteen geweest van de service die NCHE biedt aan de inwoners van North Carolina. De conferentie is een grootschalige productie en er zijn veel bewegende delen, van tientallen verkopers en sprekers tot hotels, bussen en maaltijden – om nog maar te zwijgen van de technologische complexiteit, zoals registraties en opnames. De conferentiecommissie beoordeelt het proces elk jaar en zoekt naar manieren om de zaken soepeler te laten verlopen. Uiteindelijk ben ik van mening dat het evenement een groot succes was!
De conferentie heeft vele doelen, waarvan er één het toegankelijk maken is voor sprekers uit North Carolina, wier boodschap resoneert met de missie van NCHE en de geest van oudergericht onderwijs. Sommige van deze sprekers zijn gericht op onderwijsmethoden; anderen zijn meer gericht op de manier waarop het gezin zijn onderwijsrechten en verantwoordelijkheden begrijpt en verwoordt. Deze laatste zijn meer betrokken bij wat ik noem publiek intellectualisme– een burgerlijk discours over een breed scala aan sociale kwesties, waarin onvermijdelijk morele en zelfs theologische concepten en categorieën worden gebruikt.
Dit jaar was NCHE blij dat Dr. Anthony Bradley van Kings College en het Acton Institute een van onze sprekers was. Hij leverde er drie af
gesprekken, inclusief de keynote van donderdag. In dit artikel zal ik kort ingaan op enkele van de ideeën die Dr. Bradley besprak. Ik wil er echter zorgvuldig op wijzen dat we zes sprekers hadden, waaronder: Rachael Carman, Sean McDowell, Dr. Jeff Myers, Diana Waring en Todd Wilson. Al deze sprekers waren geweldig en brachten boodschappen over die NCHE belangrijk vindt. NCHE was enthousiast om ze voor de conferentie naar NC te brengen. Het verschil tussen Dr. Bradley en de anderen is echter dat Dr. Bradley nog nooit op een thuisonderwijsconferentie heeft gesproken. Dat feit alleen al is spannend voor NCHE, maar ook voor hem. Het is spannend voor NCHE omdat het betekent dat we onze missie vervullen om NC-families te dienen. Een van de manieren waarop we dat kunnen doen is door de burgers van North Carolina kennis te laten maken met individuen die unieke perspectieven en platforms hebben en wier ideeën over de samenleving en het overheidsbeleid de onze verrijken.
Dr. Bradley hield donderdag een fantastische keynote waarin hij sprak over hoe onze cultuur kinderen aanmoedigt om ontevreden te zijn over het eenvoudige, productieve en vredige bestaan, dat Gods wil voor hen is. Hij vroeg ons om na te denken over 1 Thessalonicenzen 4:11, “maak het je ambitie om een rustig leven te leiden: je moet je met je eigen zaken bemoeien en met je handen werken”, in tegenstelling tot onze huidige cultuur. Helaas moedigt onze cultuur iedereen aan om zelfverheerlijkende roem en glorie na te streven, om ‘geweldig’ te zijn en om ontevreden te zijn als je niet in het middelpunt van de belangstelling staat. Dr. Bradley zei dat hij enthousiast was over thuisonderwijs vanwege zijn eigen ervaringen op de universiteit met studenten die thuisonderwijs hadden gekregen. Hij herkende hun nederigheid, hun productiviteit en hun hart voor dienstverlening. Ze leken gelukkig en bereid om te werken aan wat hen te wachten stond. Deze kenmerken vallen op en Dr. Bradley dankte de zaal voor hun trouw aan hun kinderen en hun verzet tegen een cultuur die dreigt een generatie gefrustreerde, disfunctionele volwassenen te ontwikkelen.
Eerder op de dag heb ik genoten van Dr. Bradley's lezing over sociale theorie. Hij sprak over twee sociale concepten: subsidiariteit en sfeersoevereiniteit. Deze concepten kwamen rond de eeuwwisseling uit het christendom naar voren en probeerden de heersende opvatting uit te dagen die ontstond na de verlichting en de industriële revolutie over het vermogen van mensen om de samenleving te ordenen door middel van een sterke staat. Hoewel deze twee concepten verschillend zijn, worden ze doorgaans als complementair gezien. Subsidiariteit is van oorsprong katholiek; sfeersoevereiniteit werd ontwikkeld door protestanten in Nederland. Ik moedig jou, homeschooler, aan om deze twee concepten te begrijpen en toe te passen. De lezing van Dr. Bradley vormde een goede introductie.
Van deze twee concepten heeft sfeersoevereiniteit meer invloed gehad op mijn denken. Beide concepten betogen uiteindelijk dat de staat een legitieme sociale entiteit is, geschapen door God om Gods wil te helpen uitvoeren, maar wel één met een beperkte rol tussen de vele bestaande legitieme entiteiten, zoals de kerk, het gezin, de markt en de academie. De uitdaging bestaat erin een sociaal beleid te ontwikkelen dat de diverse rechten en verantwoordelijkheden van deze vele sociale entiteiten erkent en dat de grenzen respecteert tussen de vele sociale entiteiten die er bestaan.
Het is belangrijk op te merken dat deze grenzen niet luchtdicht zijn. Dat wil zeggen dat de sociale theoretici die het concept van sfeersoevereiniteit hanteren, beweren dat elke entiteit een unieke macht heeft, en dat die macht moet worden uitgeoefend op een manier die de rechten en verantwoordelijkheden van de andere entiteit erkent en die haar bijstaat in haar plicht. . Met andere woorden: de staat is verantwoordelijk voor het leiden van burgers bij het nastreven van publieke gerechtigheid, en het gezin moet de staat bijstaan in zijn poging dit recht en deze verantwoordelijkheid uit te voeren. Op dezelfde manier is het gezin verantwoordelijk voor het vormen van het karakter van de volgende generatie, en de staat moet het gezin helpen bij het uitvoeren van dit recht en deze verantwoordelijkheid. Hoe werken deze twee entiteiten samen om elkaars missie te helpen vervullen? Hoe is dit van toepassing op gezinnen en onderwijs? Dit zijn moeilijke vragen, maar het beantwoorden van dit soort vragen is goed werk. Ik denk dat dit betekent dat elk van de sociale entiteiten, de kerk, de markt en, ja, zelfs de staat, een legitieme rol speelt in het onderwijs. Als het echter om de opvoeding van kinderen gaat, moeten alle entiteiten het voorbeeld van de ouders volgen.
De eerste lezing die Dr. Bradley hield, had te maken met ras. Dit is een belangrijk onderwerp voor ons land, inclusief de thuisonderwijsgemeenschap. Helaas zorgden mijn taken elders ervoor dat ik deze lezing miste. Dr. Bradley heeft werken gepubliceerd die u graag aan uw leeslijst toevoegt. Samenvattend ben ik blij dat NC-thuisonderwijsgezinnen een unieke kans hebben gehad om Dr. Bradley te horen en kennis te maken met zijn werk. Ik ben net zo opgewonden om te horen dat kinderen die thuisonderwijs krijgen een positieve indruk hebben gehad op Dr. Bradley en anderen die publiekelijk en actief over sociale theorieën praten.
Dertig jaar lang heeft NCHE gepleit voor oudergericht onderwijs, en het is vandaag de dag net zo belangrijk als ooit om te overwegen hoe de visie van oudergericht onderwijs de samenleving helpt bloeien en helpt voorkomen dat de samenleving het slachtoffer wordt van haar eigen culturele rages. Uiteindelijk is oudergericht onderwijs een praktijk die een van de kleinste sociale eenheden, een man en een vrouw en een kleine groep broers en zussen, in staat stelt de cultuur radicaal te beïnvloeden. Het is een grote verantwoordelijkheid om de volgende generatie groot te brengen. Ik ben dankbaar voor de leiders op het gebied van thuisonderwijs uit het verleden die hebben geholpen de weg te effenen, evenals voor christelijke sociale theoretici, die pleitten en pleitten voor een robuuster begrip van hoe de vele sociale entiteiten die God heeft ingesteld, samenwerken voor het algemeen welzijn.