Lessen uit de Briar Patch

Ik ben dol op planten. Ik droom van een weelderige tuin, een boomgaard met verschillende soorten fruitbomen en diverse bessensoorten in mijn tuin. Helaas is de realiteit dat ik er vreselijk slecht in ben om planten te kweken. Blijkbaar hebben ze veel verzorging en aandacht nodig. Je kunt ze niet zomaar planten en ze vervolgens vergeten. Elke poging om mijn tuindromen te verwezenlijken is mislukt – behalve bramen. De enige plant die ik nog niet succesvol heb kunnen kweken, zijn bramen. Dat wil niet zeggen dat bramen geen verzorging nodig hebben. Maar op de een of andere manier gedijen ze niet alleen uitstekend in mijn tuin, ze duiken ook op op nieuwe plekken waar we ze niet eens willen hebben. Ik heb ze de afgelopen twee jaar genegeerd, omdat het leven nogal hectisch was.

Snoeien
Het bijzondere aan het negeren van bramen is dat waar andere planten verdorren en afsterven als ze vergeten worden, bramen juist de neiging hebben om te groeien en te gedijen – bestaat zoiets als bramen eigenlijk wel? overtreffenOmdat dat is wat ze doen. Ze groeien wild! Kijk, je hoort de oude stengels in de herfst terug te snoeien. En in het voorjaar, als de nieuwe stengels zijn uitgelopen, snoei je die ook terug. Door deze twee snoeibeurten houd je de bramenstruiken onder controle en krijg je niet alleen gezondere bessen, maar ook bessen die makkelijker te plukken zijn. Als je dit niet doet, zul je hetzelfde probleem tegenkomen als ik: een stuk woekerende braamstruiken dat metershoog boven mijn hoofd uitstak, waarbij de hogere ranken de productieve, vruchtdragende struiken eronder afschermden. Ze vormden een bijna ondoordringbare barrière voor de zon die erop scheen en voor mijn tere handen die bessen wilden plukken om mijn mand te vullen.

“Ik ben de ware wijnstok, en Mijn Vader is de wijngaardier.  Elke tak aan Mij die geen vrucht draagt, snijdt Hij af; en elke tak die vrucht draagt, snoeit Hij, opdat hij meer vrucht zal dragen. Johannes 15:1-2 

Het opvoeden van kinderen werkt op dezelfde manier. We moeten waakzaam blijven om onproductieve bezigheden en interesses, goddeloze gewoonten en houdingen, en ongezonde relaties die hun hart in de war brengen en hen van de waarheid afleiden, terug te dringen. Net als bij bramenstruiken is het soms moeilijk te onderscheiden welke takken moeten worden weggesnoeid en welke mogen blijven groeien. Maar hoe eerder we ze verwijderen, hoe makkelijker het is. Door ze weg te halen, stellen we ze bloot aan het Licht, wat de deur opent voor Gods waarheid om aan hen bekend te worden.

Uw woorden brengen licht, ze geven inzicht aan de eenvoudigen. Psalm 119:130 

Ongedierte
Ik moet allerlei soorten ongedierte bestrijden om mijn bessen veilig te houden. Kevers, slakken, spinnen, vliegen en bijen delen mijn liefde voor het sappige fruit. Ik heb geleerd om goed op te letten waar ik mijn hand neerzet om onaangename verrassingen te voorkomen. Toen ik op een dag bessen aan het plukken was, probeerde ik kalm te blijven terwijl bijen en wespen om me heen zoemden en kevers af en toe om mijn hoofd vlogen omdat ik hun fruitfeest verstoorde. Ik moest denken aan al die 'ongedierte' dat vecht om de harten van mijn kinderen te veroveren. Ik voer een felle strijd om de belangrijkste invloed op hen te zijn, hen te begeleiden op het pad dat God voor hen in gedachten heeft. Zij geven niet op, dus ik ook niet. Soms laat ik de bijen en kevers hun deel van de bessen maar opeten. Ik heb gewoon geen zin om tegen ze te vechten. Maar als het om mijn kinderen gaat, mag ik niet moe worden en opgeven. Ik moet betrokken blijven.

En laten we niet Word moe terwijl je goed doet, want te zijner tijd zullen we oogsten als we de moed niet verliezen. Galaten 6:9

 Stekels
Zelfs nadat ik de oude takken heb weggesneden en de nieuwe heb bijgeknipt, zitten er nog steeds veel stekelige doornen tussen de bessen die ik wil plukken. Ik kom nooit ongeschonden van het bessenveldje weg. Het lijkt erop dat de rijpste en grootste bessen zich net onder een bijzonder stekelige laag bevinden. Ik heb geleerd om de doornen opzij te tillen en dan voorzichtig de rijpe bes te plukken die eronder verborgen zit. Maar hoe voorzichtig ik ook werk, ik moet altijd achteraf de doornen uit mijn handen en polsen trekken. Ik heb geprobeerd handschoenen te dragen, maar als ze stevig genoeg zijn om me tegen de doornen te beschermen, zijn ze te dik om de delicate bessen te plukken. Dus mijn handen dragen de hele zomer de sporen van de doornen, als bewijs van mijn doorzettingsvermogen om mijn sappige schatten te verzamelen.

Als mijn hart net zo makkelijk te zien zou zijn als mijn gekraste handen, zou het nog veel meer krassen en snijwonden onthullen die ik heb opgelopen tijdens mijn taken als ouder. Kinderen opvoeden vereist een teder hart, maar tedere harten raken gemakkelijk beschadigd. Het Griekse woord in het Nieuwe Testament dat vertaald wordt als 'tederhartig' is eusplagchnos, Het betekent "liefde die van diep binnenuit komt". Alleen een liefde die van diep binnenuit komt, geeft ons een hart dat sterk genoeg is om de doornen te overwinnen, maar tegelijkertijd teder genoeg om onze kinderen de koesterende liefde en zorg te geven die ze nodig hebben.

Plukken
En dan, na verloop van tijd, komt de oogst – die heerlijke, zonovergoten momenten waarop je de vrucht van je arbeid ziet in de prachtige persoon die ze worden. Net als bessen die op hun best geplukt zijn, brengen je kinderen je vreugde wanneer je ze ziet opgroeien tot wie ze bedoeld zijn te zijn, en dat maakt al het snoeien, beschermen en volhouden de moeite waard. De snoeischaar verzamelt stof in een hoekje van de schuur, de krassen vervagen en de strijd tegen ongedierte is een vervaagde herinnering. Maar onze kinderen zijn een mand vol schatten die een leven lang vreugde brengen. De dierbare herinneringen die we onderweg hebben gemaakt, overschaduwen ruimschoots de pijn en moeite die we hebben doorstaan.

Zie, kinderen zijn een geschenk van de Heer. De kinderen die ons geboren worden, zijn onze bijzondere beloning. Psalm 127:3